プロフィール
  • プロフィール
  • フィルモグラフィ
  • 株式会社オズ
  • オズラ・ピクチャーズ
アーカイブ
  • January 2012
  • December 2011
  • November 2011
  • October 2011
  • September 2011
  • August 2011
  • July 2011
  • June 2011
  • May 2011
  • April 2011
  • March 2011
  • February 2011
  • January 2011
  • December 2010
  • November 2010
  • October 2010
  • September 2010
  • August 2010
  • July 2010
  • June 2010
  • May 2010
  • April 2010
  • March 2010
  • February 2010
  • January 2010
  • December 2009
  • November 2009
  • October 2009
  • September 2009
  • August 2009
  • July 2009
  • June 2009
  • May 2009
  • April 2009
  • March 2009
  • February 2009
  • January 2009
  • December 2008
  • November 2008
  • October 2008
  • September 2008
  • August 2008
  • July 2008
  • June 2008
  • May 2008
  • April 2008
  • March 2008
  • February 2008
  • January 2008
  • December 2007
  • November 2007
  • October 2007
  • September 2007
  • August 2007
  • July 2007
  • June 2007
  • May 2007
  • April 2007
  • March 2007
  • February 2007
  • January 2007
  • December 2006
  • November 2006
  • October 2006
  • September 2006
  • August 2006
  • July 2006
  • June 2006
  • May 2006
  • April 2006
  • March 2006
  • February 2006
  • January 2006
  • December 2005
  • November 2005
  • October 2005
  • September 2005
  • August 2005
  • July 2005
  • June 2005
  • May 2005
  • April 2005
  • March 2005
  • February 2005
  • January 2005
  • December 2004
  • November 2004
  • October 2004
  • September 2004
  • August 2004
« 藤山寛美 | メイン | 思い出のテレビドラマ »


December 31, 2005
2005年が終わる

christmas.jpg
::クリスマスの朝。


2005年は、日本映画界が悪い方向へ転換した年として、記憶される年となるはずだ。

今や映画会社はテレビ局と連んで、テレビドラマを映画と称し、堂々と映画館で流すようになった。「本物」はもう求められない。必要とされるのは、見た目の豪華さと、食べやすさと、相変わらず安さだけだ。予算の高い作品が増えたかのように思われているが、これまでは6億かけるべきものを3億で作っていたのが、20億かかるものを10億で作っているだけだから、貧乏度合いはかわらない。でも、観客のニーズに応えているし、観客は満足しているんだと言われてしまえば、それまでだ。舌の衰えた観客は「本物」を必要としなくなる。

僕は、貧乏根性の抜けない日本映画界で、映画製作はビジネスでなければならないと主張し続けてきた。観客のニーズに応えた映画製作をしなければならないとも言い続けてきた。しかし、それは、「本物」を極めるためにベストを尽くす映画人が前提でのことだ。

かつてテレビに屈した日本映画は、再びテレビに屈して二度死んだのだ。今はただ、観客がまた「本物」を求めるときが来るのを待つしかない。

来年は、「幸せは歩いて来ない。だから、歩いて行くんだよ」がテーマだ。自分の足で歩く。たとえ、辛くても。無謀と言われても。それで野垂れ死んでも本望だ。

2006年が、私とあなたにとって幸せな年となるよう、祈っています。